“Ailem, iyi dostlarım ve vekilim tarafından yapılan bütün telkinler neticesiz kaldı: Sebatta
devam ettim. Meçhulden korkmadım; zira beni bekleyen daha beter bir akıbet olamazdı.
Hükümdar hanedanına mensubiyetimin bana bahşedebileceği debdebe ve kudretten hiçbir
vakit zevk almadım. Büyük iddialarım olmadı; mütevazı baba ocağımda, birçoğunun gıpta
ettiği prenseslik rütbesine nâil olduğum zamandan ziyade rahattım ve huzurluydum. Mesele,
kocamın yanında kalmakla kendime birt ...